تنها سرطان ريه يا بيماريهاي قلبي پيامدهاي استعمال دخانيات نمي باشند بلكه مجموعه اي از مسايل و مشكلات حاد بهداشتي در ارتباط با مصرف مواد دخاني وجود دارد كه مي تواند به لحاظ شرايط جسماني و مقاومت ايمني در افراد سيگاري بروز نمايد. تحقيقات سازمان جهاني بهداشت حاكي از آن است كه هر 8 ثانيه يك نفر به علت استعمال دخانيات جان خود را از دست مي دهد.

چنانچه افراد در سنين نوجواني شروع به كشيدن سيگار نمايند (بيش از 70 درصد موارد سيگاري شدن در اين مرحله اتفاق مي افتد) و مدت 20 سال يا بيشتر به اين عمل ادامه بدهند بين 20 تا 25 سال زودتر از كساني كه به هيچ وجه در زندگي خود سيگار نكشيده اند خواهند مرد. تنها سرطان ريه يا بيماريهاي قلبي پيامدهاي استعمال دخانيات نمي باشند بلكه مجموعه اي از مسايل و مشكلات حاد بهداشتي در ارتباط با مصرف مواد دخاني وجود دارد كه مي تواند به لحاظ شرايط جسماني و مقاومت ايمني در افراد سيگاري بروز نمايد. در ادامه به نمونه هايي از موارد مذكور اشاره مي شود:

از دست دادن موها: با تضعيف سيستم ايمني افراد سيگاري در اثر مصرف مواد دخاني، بدن اين افراد مستعد ابتلاء به انواع بيماريها از جمله لوپوس اريتماتوز (التهاب پوست همراه با تكه هاي ديسك مانند كه داراي لبه هاي برجسته قرمز رنگ و مركز فرورفته بوده و به صورت فلس ها يا پوسته هايي كه پوسته پوسته شده و جاي آن به صورت لكه هاي سفيد تيره رنگ باقي مي ماند بروز مي كند) اين بيماري مي تواند عامل از دست دادن موها، ايجاد زخم در دهان، جوشهاي پوستي روي صورت، سر و دستها گردد.

آب مرواريد: استعمال دخانيات مي تواند عامل بروز يا تشديدكننده بسياري از بيماريهاي چشمي گردد. افراد سيگاري 40 درصد بيش از افراد ديگر در معرض ابتلاء به آب مرواريد، كدر شدن عدسي چشم و ممانعت از عبور نور و در نهايت نابينايي مي باشند. دود سيگار به دو طريق باعث ايجاد آب مرواريد مي گردد:

تحريك چشم ها و همچنين نفوذ مواد شيميايي موجود در دود به جريان خون و رسيدن به چشم ها. استعمال دخانيات بسته به سالهاي مصرف و سن فرد سيگاري مي تواند همچنين باعث نوعي بيماري چشمي غيرقابل درمان، يعني خرابي لكه بينايي در پرده شبكيه چشم شود. اين لكه در قسمت مركزي شبكيه قرار دارد و لكه شبكيه ناميده مي شود. لكه شبكيه مسئول دريافت نور متمركز شده عبوري از عدسي مي باشد و باعث توانايي ما در خواندن، رانندگي، همچنين تشخيص رنگها، يا چهره ها و ديدن جزئيات اجسام مي شود.

چين و چروك: كشيدن سيگار باعث از بين بردن پروتئين هاي منعطف كننده پوست مي شود همچنين باعث تحليل بردن ويتامين A و محدود كردن جريان خون در عروق پوست مي گردد. پوست افراد سيگاري، خشك، چرمي و داراي خطوط و چين خوردگيهاي ريزي در اطراف لبها و چشمها مي باشد.

ضايعات شنوايي: از آنجایي كه استعمال دخانيات باعث تشكيل پلاك و جرم در ديواره عروق خوني و در نتيجه كاهش ميزان جريان خون در گوش مياني مي گردد، افراد سيگاري زودتر از افراد غيرسيگاري با مشكل كاهش و از دست دادن شنوايي مواجه هستند. همچنين احتمال از دست دادن شنوايي افراد سيگاري در اثر ابتلاء به عفونت گوش مياني يا سروصداي بلند خيلي بيشتر از افراد غيرسيگاري مي باشد. افراد سيگاري 3 برابر بيش از افراد غيرسيگاري به عفونت گوش مياني دچار مي شوند. عفونت گوش مياني عاملي براي ابتلاء به عوارضي از قبيل مننژيت (التهاب پرده هاي مغز) و فلج عضلات چهره مي باشد.

سرطان پوست: كشيدن سيگار عامل تشكيل تومور نيست، ولي شانس بروز مرگ را در كساني كه به اين بيماري دچار مي شوند، بالا مي برد. افراد سيگاري 2 برابر بيشتر از افراد غيرسيگاري در خطر ابتلاء به نوعي سرطان پوست (شاخي شدن و پوسته پوسته شدن و بروز بثورات قرمز رنگ، برجستگي روي پوست يا هر دو حالت) قرار دارند.

فساد دندانها: دخانيات باعث به وجود آوردن اختلالاتي در شيمي دهان، ايجاد جرم روي دندانها، زردشدن و فاسد شدن دندانها مي گردد. افراد سيگاري 5/1 مرتبه بيشتر از افراد غيرسيگاري در معرض خطر از دست دادن زودرس دندانها مي باشند.

آمفيزم: علاوه بر سرطان ريه، استعمال دخانيات مي تواند عامل ابتلاء افراد سيگاري به آمفيزم، تورم و افزايش غيرطبيعي حجم ريه و قطع جريان هوا در كيسه هاي هوايي ريه و پائين آمدن ظرفيت ريه در گرفتن اكسيژن و بيرون دادن گاز دي اكسيد كربن باشد. در موارد حاد و شديد با روش تراكئوستومي (ايجاد سوراخ در ناي از راه گردن همراه با لوله گذاري به منظور تسهيل عبور هوا) به بيمار امكان نفس كشيدن داده مي شود. برونشيت مزمن يكي ديگر از عوارض ريوي ناشي از مصرف سيگار مي باشد كه با افزايش چرك در ريه، سرفه هاي دردناك و مشكل تنفس همراه است.