سئوالات کودکان پیش دبستانی را در مورد مواد اعتیادآور چطور پاسخ دهیم

با توجه به واقعیت های جاری در مورد وابستگی دارویی و اعتیاد به مواد ، و همان طور که در شماره های قبلی اشاره شد ، به نظر می رسد دیگر نمی توان حدّ و مرز سنی برای ارائه ی خدمات بهداشتی ـ درمانی قائل شد و با انكار موضوع ، اشتباهات جبران‌ناپذیری را مرتكب می شویم . کنجکاوی کودکان در مورد فیلم ها و یا آدم هایی که در اطراف خودشان می بینند ، طبیعی و مقدمه ی پیشگیری از اعتیاد از طریق خانواده است. پژوهش ها بیانگر آن است که اگر کودکانمان در سنین پیش دبستانی هستند ، با توجه به اینكه در این سنین كودكان تحمل شنیدن صحبت طولانی مدت را ندارند، مداخلاتی به این شرح قابل اجراء است: اختصاص وقتی برای بازی به همراه كودك ؛ با کودکان خود بازی کنید و در حین بازی در مورد پیوستگی خانواده و بیان احساسات نسبت به هم با او صحبت کنید. به عبارتی تا می توانید او را تشویق به بیان احساساتش کنید ، حتی اگر خشم نسبت به شما است.

? تذكر این نكته كه در خانه هم مواد سمی یافت می‌شود؛ در حین صحبت و سئوالات کودک به او بگویید مواد اعتیادآور همچون مواد سمی که در خانه یافت می شوند خطرناک است و به همان صورت که ما از مصرف آنها پرهیز می کنیم ، باید از مصرف مواد خطرناک ناشناخته نیز پرهیز کنیم. توضیح عوارض داروها در صورتی كه به طور غلط یا بدون دلیل مصرف شوند؛ تا می توانید عوارض مواد را برای او توضیح دهید و در توضیح خود از مثال های ملموس برای کودک استفاده کنید. توضیح لزوم تغذیه ی مناسب كودكان و نام بردن چند غذای خوب؛ تغذیه ی مناسب با هدف سلامت و افزایش قدرت بدنی باید در اولویت های پرورشی باشد.  بیان انتظار خود از رفتار كودك؛ با کودک خود خواسته ها و انتظارات خودتان را مطرح کنید .  تشویق كودك برای اجرای قوانین و اصول تشویق؛ به همان نسبت که تخطی از انتظاراتمان را با تنبیه و یا محرومیت ( البته یادتان باشد تنبیه به معنای روان شناسی یادگیری نه به معنای عامیانه ی آن مثل کتک زدن و غیره) پاسخ می دهیم باید نسبت به تشویق توانمندی ها و ابرازگری های کودک حساس باشیم.  استفاده از بازی برای مسأله گشائی؛ کودکان ما باید راه حل آموزی را از خانواده شروع کنند و این کار از طریق بازی و با بیان مثال هایی ساده می تواند انجام پذیرد. برای مثال از کودک بپرسیم که اگر اسباب بازی که مورد علاقه ی او است را یکی از کودکان همسایه یا فامیل خراب کند، ما باید چه کنیم؟ سپس انواع پاسخ های احتمالی به این مشکل را با کودک مرور کنیم و در مورد هر پاسخ احتمالی از او توضیح بخواهیم . این کار باعث می شود علاوه بر تمرین کنار آمدن با مشکلات ، خلاقیت کودک در مواجهه با موقعیت های مختلف برانگیخته شود.  اجازه انتخاب به كودك از بین گزینه‌ها؛ برای کودک حد و انتخاب ها را مشخص کنید و در آن حدود به او آزادی انتخاب دهید. این کار علاوه بر تشویق استقلال در عمل و فکر به او اعتماد به نفس و حس مشارکت می دهد

نویسنده : دکتر عزت ا... نیکو زاده کرد میرزا (شبکه تبیان)

نقش والدین در عدم گرایش فرزندان به مواد مخدر

نقش والدین در عدم گرایش فرزندان به مواد مخدربا وجود آگاهی هایی که مدارس در خصوص مضر بودن مواد مخدر به کودکان ارائه میدهند، والدین می بایست در نظر داشته باشند که مهم ترین نقش را در بازداشتن فرزندان از اعتیاد به مواد مخدر بازی می کنند.

والدین از جمله مهمترین افرادی هستند که فرزندان از روی آنها الگو برداری می نمایند. عقیده آنها در مورد مواد مخدر مستقیماً بر روی فرزندان تاثیر می گذارد. کودکانی که تصمیم می گیرند هیچ گاه در زندگی خود از مشروبات الکلی و یا مواد مخدر دیگر استفاده نکنند، این کار را به دلیل سیستم ارزشی موجود در خانواده انجام می دهند. والدین وظیفه دارند که به فرزندان خود توضیح دهند که چرا یک نوع کار خاصی را انجام می دهند و انتخاب هایی که در حال حاضر در زندگی خود انجام می دهند چگونه میتواند در آینده ی زندگی آنها تاثیر گذار واقع شود.
زمانی که صحبت از مواد مخربی مانند الکل، تنباکو، و سایر مواد مخدر به میان می آید، فرزندان باید به طور قطعی موضع شما را در برابر یک چنین مسائلی بدانند. اگر در برخورد با این مسائل با قطعیت برخورد نکنید، آنها تمایل به استفاده از آن را پیدا می کنند. به آنها بگویید که مصرف الکل، تنباکو و مواد مخدر برای آنها ممنوع است و دلیلش هم این است که شما آنها را دوست می دارید و نمی خواهید که کارهای نادرست انجام دهند. به او بگویید که این قانون را حتی اگر به خانه دوستانش نیز بروند، باید رعایت کنند. آیا او به حرف هایتان گوش خواهد داد؟ به احتمال زیاد این کار را انجام میدهد. تحقیقات حاکی از این امر هستند که هنگامیکه کودک در معرض استفاده از مواد مخدر قرار می گیرد، ابتدا از خود سوال میکند که: "اگر من این کار را انجام دهم، والدینم چه فکری می کنند؟"
همچنین باید برای او عواقب عدم رعایت قوانین را نیز توضیح دهید. به او دقیقاً بگویید که مجازاتش چه چیزی خواهد بود و چگونه انجام خواهد شد.
در عین حال زمانیکه به قوانین احترام می گذارند، باید تشویقشان کنید و خوشحالی خود را از این امر نشان دهید. به جای اینکه بر روی اشتباهاتشان تمرکز کنید، کارهایی را که به درستی انجام داده اند را بزرگ کرده و به خاطر انجام این امور از آنها قدردانی کنید.
● بطور موثر با فرزندان در مورد مواد مخدر صحبت کنید
در دنیای پیچیده و شلوغ امروزی، کمتر اتفاق می افتد که والدین وقت لازم را برای برقراری ارتباط با کودکان خود در زمینه مواد مخدر بدست آورند. باید سعی کنید در برنامه های روزانه خود وقتی را به این موضوع اختصاص دهید که تمام افراد خانواده در کنار هم جمع شده و یکدیگر را ملاقات کنند. سعی کنید این کار را حداقل دو مرتبه در هفته انجام دهید، می توانید در طول این زمان با آنها بازی کنید، آنها را به کتابخانه ببرید، و یا با هم به بستنی فروشی بروید. این کار به شما کمک می کند تا افراد خانواده به یکدیگر نزدیک تر شده و راحت تر بتوانند در مورد مسائل مختلف با هم صحبت کنند.
بد نیست هفته ای یک مرتبه هم که شده جلسات مربوط به خانواده را برگزار کنید. در این جلسات هر کس باید این موقعیت را داشته باشد که آزادانه و بدون وجود هیچ گونه ترس و واهمه ای تمام نظرات و عقاید خود را بازگو کند. یک سری قواعد کلی نیز در یک چنین جلساتی بیان می شود: همه افراد حق سخن گفتن دارند، در حین زمانیکه یک نفر مشغول حرف زدن می باشد دیگران حق ندارند حرف او را قطع کنند، همه باید به حرف های او گوش دهند و تنها انتقاد های سازنده و مثبت پذیرفته خواهند شد. برای اینکه آنها را به این موضوع جذب کنید می توانید قبل از شروع جلسه دور هم پیتزا میل کنید و یا آنها را در حین جلسه به سمت اعمال کننده قوانین برگزینید.
یکی دیگر از روش هایی که با اتکا به آن می توانید فرزند خود را از ابتلا به مواد مخدر بازدارید، استفاده بجا از "لحظات عبرت آمیزی" است که همه روزه شاهد آن هستیم.
۱) اگر با فرزندانتان از خیابان رد می شدید و عده ای از نوجوانان را در حال سیگار کشیدن و یا مشروب خوردن دیدید، به او در مورد مضرات و جنبه های منفی سیگار و الکل صحبت کنید.
۲) در کنار او به تماشای تلویزیون بنشینید و از او بخواهید که نظرش را در مورد مسائل مختلفی که در تلویزیون تماشا می کند، به شما بگوید.
۳) اگر در تلویزیون تبلیغی ضد استفاده از مواد مخدر مشاهده کردید، می توانید از آن به عنوان مقدمه ای برای بازگشایی بحث در مورد مواد مخدر استفاده کنید. از او بخواهید تا نظرش را در مورد آگهی تبلیغاتی با شما در میان بگذارد.
۴) کارهایی که به طور روزانه انجام می دهید می تواند تاثیر بسزایی بر روی تغییر روند زندگی کودکان بگذارد.
۵) به حرف هایی که می زنند، خوب گوش دهید.
۶) زمانی که در حال صحبت کردن با شما هستند به صورتشان نگاه کرده و با آنها ارتباط چشمی برقرار کنید.
۷) مطلع باشید که روز خود را چگونه سپری کرده اند، در مدرسه چه اتفاقاتی برایشان افتاده و با دوستانشان به کجا رفته اند.
۸) در وقایع مهم زندگی با آنها شریک باشید: به تماشای مسابقات ورزشی، و نمایش های مدرسه ای شان بروید.
۹) با آنها بازی کنید.
۱۰) با آنها صحبت کنید.
۱۱) دوستانشان را بشناسید.
۱۲) بدانید که کجا هستند.
۱۳) برای رفتارهایشان توضیح موجه بخواهید.
۱۴) در رعایت انضباط و آموزش آنها کاملاً ثابت قدم باشید.
۱۵) به آنها روحیه داده و تشویقشان کنید.
۱۶) اجازه دهید که خودشان در تصمیم گیری های مهم زندگی شان نقش داشته باشند.
۱۷) از آنها نظر خواهی کنید.
۱۸) به آنها بگویید که برایتان مهم هستند.
۱۹) زمانی که از عهده انجام کاری بر آمدند، از آنها تشکر و قدردانی کنید.
۲۰) در مورد خطرات استفاده از مواد مخرب با آنها صحبت کنید.

دوستان
ویرایش و تلخیص:آکاایران

چگونه با فرزندمان درباره مواد مخدر حرف بزنيم؟

تقريبا همه پدر و مادرها مي‌دانند که فرزندان آنها براي مبتلا نشدن به بيماري‌هاي عفوني و خطرناک بايد واکسن بزنند. اما اکثر اين والدين نمي‌دانند که اگر در سنين کودکي با فرزندان خود در مورد مواد مخدر صحبت کنند،..

 کاري درست شبيه به واکسن‌ زدن عليه اعتياد انجام داده‌اند. کودکاني که پدر و مادرشان هيچ‌وقت در مورد چنين مسايلي اطلاعات کافي به آنها نمي‌دهند، در نوجواني دچار مشکلات بيشتري نسبت به بقيه خواهند شد. چنين نوجواناني در اولين برخوردها با مواد مخدر، ترديدها و سوالات بي‌شماري پيدا مي‌کنند اما چون قبلا چنين صحبت‌هايي بين آنها و والدين‌شان رد و بدل نشده باز هم نمي‌توانند خيلي راحت با والدين خود در اين مورد حرف بزنند. بنابراين اکثر اين نوجوانان جواب سوالات خود را جاي ديگري جست‌و‌جو مي‌کنند و ممکن است هر نوع جواب و نتيجه‌اي هم به دست‌ آورند. اگر شما جزو والديني هستيد که قصد دارند فرزند خود را عليه اعتياد واکسينه کنند، بهتر است بدانيد روش صحبت کردن و نوع جملات براي همه سنين يکي نيست و اين روش بسته به سن فرزند شما فرق مي‌کند.

سنين پيش از دبستان

صحبت کردن هدفمند با کودکان زير 7 سال، ابتکار عمل فوق‌العاده‌اي مي‌خواهد. هميشه بايد هوشيار باشيد و به محض اينکه زمينه‌اي ايجاد شد، نهايت استفاده را از آن ببريد. به عنوان نمونه وقتي فرزندتان مريض شده و قرص آنتي‌بيوتيک يا تب‌بر به او مي‌دهيد يکي از بهترين موقعيت‌هاست. مي‌توانيد براي فرزند خود توضيح دهيد که هر دارويي به دليل اثر خوب و مفيد آن ساخته شده ولي اگر از همين دارو در جايي نامناسب و به شکلي غيرطبيعي استفاده شود آثار وحشتناکي دارد. ذهن بچه‌ها در اين سن آماده آموختن و به خاطر سپردن است. حتي مي‌توانيد با الهام گرفتن از شخصيت‌هاي کارتوني معروف اين بحث‌ها را آغاز کنيد. مثلا وقتي در يک کارتون کسي سيگار مي‌کشد رشته‌کلام را به دست بگيريد و در مورد اينکه سيگار و موادمخدر، انسان را زشت و بيمار مي‌کند، صحبت کنيد. البته چند نکته مهم را هميشه به خاطر داشته باشيد؛ اول اينکه با لحني ملايم حرف بزنيد و کلماتي به کار ببريد که کودک معني آنها را بفهمد. علاوه بر آن هميشه آثار منفي مواد مخدر را خيلي واضح و کامل براي فرزند خود توضيح دهيد. مثلا امکان بروز افسردگي يا توهم، احتمال مرگ به دليل مصرف غيرقابل کنترل مواد يا بروز انواع مشکلات جسمي و خانوادگي. يادتان باشد همه اين حقايق را بگوييد ولي به زبان بچه‌ها.

8 تا 12 سالگي

اگر فرزندي در اين گروه سني داريد، مي‌توانيد هر بار پس از توضيحات خود، نظر او را هم در اين مورد بپرسيد. البته وقتي جواب او را شنيديد نبايد فورا شروع به قضاوت کنيد. چون اين کار شما باعث مي‌شود فرزندتان در نوبت‌هاي بعدي نظر اصلي خود را مخفي کند و آنچه شما دوست داريد، بشنويد را بگويد. بچه‌ها در اين سن و سال هنوز تمايل دارند مسايل کوچک و بزرگ زندگي خود را با والدين‌شان در ميان بگذارند. پس شما هم بايد طوري برخورد کنيد که در اين رابطه باز بماند. يعني هميشه شنونده خوبي باشيد تا چنين صحبت‌هايي در آينده هم بين شما و فرزندتان وجود داشته باشد. موضوعاتي مثل خبر دوپينگ در يک ورزشکار حرفه‌اي، نقطه خوبي براي شروع يک مکالمه هدف‌دار با کودکي در اين سن و سال است. وقتي در چنين بحث‌هايي نظر فرزند خود را مي‌پرسيد ممکن است در آن لحظه هيچ جوابي از او نشنويد اما مطمئن باشيد اين فکر در ذهن کودک شما باقي مي‌ماند و خودش دوباره اين موضوع را پيش خواهد کشيد.

13 تا 17 سالگي

بيشتر بچه‌ها در اين سن دوست دارند، بدانند کدام يک از همکلاسي‌هايشان سيگار مي‌کشند يا احيانا از موادمخدر استفاده مي‌کنند. حتي سعي مي‌کنند دوستاني پيدا کنند که موتورسواري يا رانندگي بلدند. اگر اهل حرف زدن با فرزند خود باشيد، حتي در اين سن هم آنها تمايل دارند احساسات خود را با شما در ميان بگذارند. وقتي اين فرصت دست داد و مثلا فرزندتان از علاقه‌اش به رانندگي گفت لازم نيست يک شنونده خنثي باشيد. درواقع بهتر است در چنين موقعيتي تمام خطرهاي رانندگي با سرعت زياد، بدون دقت و حتي رانندگي پس از مصرف مواد را کاملا براي او توضيح دهيد. حتي خطر جريمه شدن، زندان رفتن، نقص عضو و احتمال کشتن افراد ديگر را هم شرح دهيد. اگر فرزندتان به سن قانوني رسيد و خواست شروع به رانندگي کند، از همان ابتدا قوانيني براي او بگذاريد. مثل اينکه چند روز در هفته يا چه ساعت‌هايي در روز مي‌تواند رانندگي کند. يا اينکه اجازه دارد تا چه مسافتي از منزل ماشين ببرد. به او بگوييد که اگر خودش يا دوستانش در ماشين سيگار بکشند حداقل تا 6 ماه آينده، ديگر ماشين را در اختيار او نمي‌گذاريد. به جز اين مورد، در سنين نوجواني مساله ديگري هم وجود دارد که ممکن است زمينه مصرف موادمخدر را در فرد ايجاد کند. اين مساله مهم و اجتنا‌ب‌ناپذير ميهماني‌هايي است که فرزندتان به آنها مي‌رود.

وقتي فرزندتان کمتر از 17، 18 سال دارد بايد به او بگوييد که پس از ميهماني خودتان دنبال او خواهيد رفت. يعني اجازه ندهيد افراد ديگر او را برسانند يا شب را همان جا بماند. البته نبايد نوجوان خود را در محدوديت بيش از حد قرار دهيد. يعني اگر مثلا ميهماني تا 2 شب ادامه دارد و همکلاسي‌هاي ديگر هم آنجا هستند شما هم بايد تا همان ساعت بيدار بمانيد و به دنبال او برويد. اين کار در عمل واقعا کار سختي است اما يادتان باشد که هيچ نتيجه خوبي بدون زحمت به دست نمي‌آيد. اگر مي‌خواهيد پدر و مادر خوبي باشيد و فرزند سالمي پرورش دهيد، تحمل بعضي سختي‌ها اجتناب‌ناپذير است. در ضمن به ياد داشته باشيد بچه‌هايي که دوستان سيگاري يا معتاد دارند بيش از بقيه در خطر معتاد شدن هستند. پس سعي کنيد دوستان فرزندتان را بشناسيد و حتي با خانواده‌هاي آنها هم‌ آشنا شويد. حتي بهتر است در فعاليت‌هاي فوق‌برنامه‌اي که مدرسه فرزندتان ترتيب مي‌دهد هم شرکت کنيد تا بتوانيد هرچه بيشتر محيط پيرامون او را ارزيابي کنيد. :

 

مترجم: دکتر ريحانه مرتضي‌زاده

منبع متن اصلی: Healthkid

برداشت شده از هفته نامه سلامت

نقش والدین در عدم گرایش فرزندان به مواد مخدر

با وجود آگاهی هایی که مدارس در خصوص مضر بودن مواد مخدر به کودکان ارائه میدهند، والدین می بایست در نظر داشته باشند که مهم ترین نقش را در بازداشتن فرزندان از اعتیاد به مواد مخدر بازی می کنند.

والدین از جمله مهمترین افرادی هستند که فرزندان از روی آنها الگو برداری می نمایند. عقیده آنها در مورد مواد مخدر مستقیماً بر روی فرزندان تاثیر می گذارد. کودکانی که تصمیم می گیرند هیچ گاه در زندگی خود از مشروبات الکلی و یا مواد مخدر دیگر استفاده نکنند، این کار را به دلیل سیستم ارزشی موجود در خانواده انجام می دهند. والدین وظیفه دارند که به فرزندان خود توضیح دهند که چرا یک نوع کار خاصی را انجام می دهند و انتخاب هایی که در حال حاضر در زندگی خود انجام می دهند چگونه میتواند در آینده ی زندگی آنها تاثیر گذار واقع شود.

زمانی که صحبت از مواد مخربی مانند الکل، تنباکو، و سایر مواد مخدر به میان می آید، فرزندان باید به طور قطعی موضع شما را در برابر یک چنین مسائلی بدانند. اگر در برخورد با این مسائل با قطعیت برخورد نکنید، آنها تمایل به استفاده از آن را پیدا می کنند. به آنها بگویید که مصرف الکل، تنباکو و مواد مخدر برای آنها ممنوع است و دلیلش هم این است که شما آنها را دوست می دارید و نمی خواهید که کارهای نادرست انجام دهند. به او بگویید که این قانون را حتی اگر به خانه دوستانش نیز بروند، باید رعایت کنند. آیا او به حرف هایتان گوش خواهد داد؟ به احتمال زیاد این کار را انجام میدهد. تحقیقات حاکی از این امر هستند که هنگامیکه کودک در معرض استفاده از مواد مخدر قرار می گیرد، ابتدا از خود سوال میکند که: "اگر من این کار را انجام دهم، والدینم چه فکری می کنند؟"

همچنین باید برای او عواقب عدم رعایت قوانین را نیز توضیح دهید. به او دقیقاً بگویید که مجازاتش چه چیزی خواهد بود و چگونه انجام خواهد شد.

عواقب موجود باید در راستای میزان شکستن مرزها پیش رود. مجازات های شما باید کاملاً منطقی باشند. به عنوان مثال اگر فرزندتان را در حال سیگار کشیدن دیدید، میتوانید روابط اجتماعی او را برای مدت زمانی در حدود دو هفته محدود کرده و در طول این زمان مقالات و کتاب های متعددی در مورد مضرات سیگار در اختیارش قرار دهید تا برای سلامت خود نیز بیشتر ارزش قائل شود.

بسیاری از والدین هستند که از قبل، قوانینی را تعیین می کنند، اما زمانیکه نوبت به مرحله اجرا می رسد، قدری کوتاهی می کنند. فرزندان باید به خوبی بدانند که وقتی شما قانونی را تعیین می کنید، قدرت اجرای آن را نیز دارید. این امر همچنین آنها را در زمان ارتکاب به عمل نادرست مانند نوعی بازدارنده عمل کرده و اجازه نمی دهد تا کار نادرست را انجام دهند.

در عین حال زمانیکه به قوانین احترام می گذارند، باید تشویقشان کنید و خوشحالی خود را از این امر نشان دهید. به جای اینکه بر روی اشتباهاتشان تمرکز کنید، کارهایی را که به درستی انجام داده اند را بزرگ کرده و به خاطر انجام این امور از آنها قدردانی کنید.

بطور موثر با فرزندان در مورد مواد مخدر صحبت کنید

در دنیای پیچیده و شلوغ امروزی، کمتر اتفاق می افتد که والدین وقت لازم را برای برقراری ارتباط با کودکان خود در زمینه مواد مخدر بدست آورند. باید سعی کنید در برنامه های روزانه خود وقتی را به این موضوع اختصاص دهید که تمام افراد خانواده در کنار هم جمع شده و یکدیگر را ملاقات کنند. سعی کنید این کار را حداقل دو مرتبه در هفته انجام دهید، می توانید در طول این زمان با آنها بازی کنید، آنها را به کتابخانه ببرید، و یا با هم به بستنی فروشی بروید. این کار به شما کمک می کند تا افراد خانواده به یکدیگر نزدیک تر شده و راحت تر بتوانند در مورد مسائل مختلف با هم صحبت کنند.


بد نیست هفته ای یک مرتبه هم که شده جلسات مربوط به خانواده را برگزار کنید. در این جلسات هر کس باید این موقعیت را داشته باشد که آزادانه و بدون وجود هیچ گونه ترس و واهمه ای تمام نظرات و عقاید خود را بازگو کند. یک سری قواعد کلی نیز در یک چنین جلساتی بیان می شود: همه افراد حق سخن گفتن دارند، در حین زمانیکه یک نفر مشغول حرف زدن می باشد دیگران حق ندارند حرف او را قطع کنند، همه باید به حرف های او گوش دهند و تنها انتقاد های سازنده و مثبت پذیرفته خواهند شد. برای اینکه آنها را به این موضوع جذب کنید می توانید قبل از شروع جلسه دور هم پیتزا میل کنید و یا آنها را در حین جلسه به سمت اعمال کننده قوانین برگزینید.


یکی دیگر از روش هایی که با اتکا به آن می توانید فرزند خود را از ابتلا به مواد مخدر بازدارید، استفاده بجا از "لحظات عبرت آمیزی" است که همه روزه شاهد آن هستیم.


1- اگر با فرزندانتان از خیابان رد می شدید و عده ای از نوجوانان را در حال سیگار کشیدن و یا مشروب خوردن دیدید، به او در مورد مضرات و جنبه های منفی سیگار و الکل صحبت کنید.


2- در کنار او به تماشای تلویزیون بنشینید و از او بخواهید که نظرش را در مورد مسائل مختلفی که در تلویزیون تماشا می کند، به شما بگوید.


3- اگر در تلویزیون تبلیغی ضد استفاده از مواد مخدر مشاهده کردید، می توانید از آن به عنوان مقدمه ای برای بازگشایی بحث در مورد مواد مخدر استفاده کنید. از او بخواهید تا نظرش را در مورد آگهی تبلیغاتی با شما در میان بگذارد.


4- کارهایی که به طور روزانه انجام می دهید می تواند تاثیر بسزایی بر روی تغییر روند زندگی کودکان بگذارد.

5- به حرف هایی که می زنند، خوب گوش دهید.

6- زمانی که در حال صحبت کردن با شما هستند به صورتشان نگاه کرده و با آنها ارتباط چشمی برقرار کنید.
7- مطلع باشید که روز خود را چگونه سپری کرده اند، در مدرسه چه اتفاقاتی برایشان افتاده و با دوستانشان به کجا رفته اند.

8- در وقایع مهم زندگی با آنها شریک باشید: به تماشای مسابقات ورزشی، و نمایش های مدرسه ای شان بروید.

9- با آنها بازی کنید.

10- با آنها صحبت کنید.

11- دوستانشان را بشناسید.

12- بدانید که کجا هستند.

13- برای رفتارهایشان توضیح موجه بخواهید.

14- در رعایت انضباط و آموزش آنها کاملاً ثابت قدم باشید.

15- به آنها روحیه داده و تشویقشان کنید.

16- اجازه دهید که خودشان در تصمیم گیری های مهم زندگی شان نقش داشته باشند.

17- از آنها نظر خواهی کنید.

18- به آنها بگویید که برایتان مهم هستند.

19- زمانی که از عهده انجام کاری بر آمدند، از آنها تشکر و قدردانی کنید.

20- در مورد خطرات استفاده از مواد مخرب با آنها صحبت کنید.

اگر در خانواده نمونه هایی از فشار خون بالا یا دیابت وجود داشت، باید به بچه ها هشدار دهید که امکان دارد آنها نیز به این بیماری مبتلا شوند. به همین روش باید آنها را در مورد استفاده از مواد مخدر و مشروبات الکی هشدار دهید. کودکانی که در خانواده هایی هستند که در آنها از الکل یا سایر مواد مخدر استفاده می شود، بیشتر در معرض ابتلا به اعتیاد قرار دارند. همچنین این امکان وجود دارد که ژن هایی را به ارث ببرند که در برابر استفاده از الکل و مواد مخدر واکنش متفاوتی داشته باشند.

زمانیکه از مثال های زنده موجود در خانواده برای آنها استفاده می کنید تا به آنها نشان دهید که به چه علتی می بایست از مصرف اینگونه مواد پرهیز کنند، باید مراقب بوده و از لغات و عبارات درست استفاده نمایید. اگر استفاده از مواد مخرب در خانواده به وفور یافت می شود، باید او را آگاه کنید که چه چالش هایی ممکن است در آینده زندگی برایش اتفاق بیفتد و بهتر است که از همین حالا از درگیر شدن در شرایط ناسالم پرهیز کنند.

همچنین زمانی که فرزندتان از شما در مورد استفاده شخصی خودتان از الکل و مواد مخدر می پرسد، باید بدانید که چه پاسخی می بایست در مقابل این پرسش به او بدهید

ل- فراهانی

:: اعتياد و وابستگی های روانی

به اعتقاد من یکی از دلایل اعتیاد افسردگی  است . دلایل دیگری ازاعتیاد می تواند وفور مواد مخدر در محیط  و بعد از آن مشکلات خانوادگی و بی توجهی اطرافیان ، کمبود محبت   و سهل انگاریش خود شخص می باشد . به طور کلی همه آنهایی که به چیزی وابستگی پیدا می کنند و قادر به ترک و یا جدایی از آن نیستند را به نوعی می توان افسرده نامید . برای اینکه اعتیاد یک نوع خودکشی تدریجی است . افراد افسرده هم اقدام به خودکشی می کنند .

 اعتیاد یک وسوسه و هوس روانی برای تجدید خاطرات لذت بخش گذشته و یا فرار از یک فشار بیرونی ( مثلاْ مشکلات خانوادگی و غیره ... ) می باشد . افراد معتاد اثرات زیان بخش مواد مخدر را می دانند و در نهایت به آن نتیجه می رسند که می خواهند آن را ترک نمایند .اما آنطور که شواهد نشان می دهد به نظر می رسد که بسیاری از افراد معتاد قادر به ترک آن مواد نیستند . به عبارتی نمی توانند . پس می دانند - می خواهند اما نمی توانند . برای مثال مشاهده شده است که بسیاری از افراد علیرغم ترک جسمانی و مشاوره های  مختلف روانشناسی بازهم مجددا به استمرار  آن عادت مضر مبادرت می ورزند. شاید چنین استدلالی در توجیه بسیاری از مسائل و مشکلات عاطفی و رفتاری انسانها قابل تعمیم باشد . تا کنون تجربیات ما و همینطور دیگران ثابت کرده که  هیپنوتیزم درمانی و روان درمانی در کمک به فرد برای رهایی از مواد زیان آور و یا حتی رفتارهای غیر قابل کنترل بسیار موثر می باشد . اما با این وجود تا زمانی که فرد تصمیم به رهایی از آن مواد مخدر و یا  تصمیم به تغییر رفتار خود را نگرفته باشد هیچ درمانی موثر واقع نمی شود . 

  نمونه های گزارش شده پس از درمان:

• آقای 26 ساله ای به همراه یکی از والدینش به دلیل اعتیاد به شیشه مراجعه نمود. البته علائم دیگری که بسیار آزارش می داد به این قرار بود، اضطراب و دل شوره شدید، بد خوابی ، کابوس شبانه ، بد بینی ، عدم اعتماد به نفس ، وسواس فکری بر روی کلمات ، بی اشتهایی ، و حالت تهوع به همراه استرس و.... و مهمتر از همه مشکل جنسی عدم نعوذ "Erection " . بعد از شروع درمان علائم بهبود آغاز شد. ( طبق گزارش بیمار و همراهش ) و در نهایت همراهش چنین گزارش می دهد: حال عمومی فرزندم در مورد اشتها، خواب، استرس و اضطراب و افسردگی و....کاملآ خوب شده است. و بیمار گزارش می دهد: تمام روحیاتم خوب و از نظر جنسی کاملآ خوب شده ام.

•  آقای 38 ساله ای با مشکل وابستگی شدید (اعتیاد) به تریاک و اضطراب بسیار شدید کاری به طوری که از 5 صبح بیدار می شود و تا 7:30 صبح دیگر نمی خوابد تا اینکه برود سر کارش. و همچنین مشکل در عدم تمایلات جنسی و عدم کنترل بر خود در هنگام روابط جنسی ( زود انذالی )مراجعه و پس از چندین جلسه گزارشات به این صورت بود که همسرش می گفت : دکتر چه کار کردی که 7 صبح هم به زحمت بیدار می شود؟و..... گزارشات پایانی بیانگر این است که وابستگی به مواد به طور کامل قطع شد. (به بیمار توصیه شد که ذره ذره از میزان مصرف تریاک کم کند. منتهی از آنجائیکه انگیزه درمانش بالا رفته بود ،او میزان مصرف را به سرعت کاهش داده بود. به عبارتی وسوسه استفاده از مواد در او کاملآ کمتر شده و در نهایت کاملآ از بین رفته بود. ) و همین طور در رابطه با بقیه  مسائل و مشکلات حتی آنهایی که گزارش نکرده بود هم احساس رضایت و بهبودی داشت.

• دختر خانم 18 ساله ای با وابستگی بسیارشدید به کراک به همراه علائم  روانی و رفتاری دیگری چون: کابوس شبانه ، پرخاشگری ، افسردگی، استرس و اضطراب ، بی اشتهایی و....مراجعه و پس از شروع درمان آرام آرام علائم روانی و رفتاری او کاهش پیدا کرد، خوابش بهتر شد، اشتهای خوردن بهتر شد،وسوسه کشیدن کمتر شد (طبق گزارشات خود بیمار و همراهانش) به هر حال به نظر می رسید طبق معمول همه حالات بیمار متحول گشت و انگیزه پیشرفت و تحصیل و شرکت در کنکور سراسری در او پیدا شد.

• و بسیاری از موارد دیگر که به انواع مواد مخدر دیگر وابسته بوده اند نتایج بسیار خوبی گرفته اند. دلیل بهبود اینگونه افراد  بوسیله روان درمانی و هیپنوتیزم نه به این دلیل است که وسوسه استفاده از مواد را از آنها می گیرد بلکه تغییر حس  و نگرشی است که فرد در مورد خودش پیدا می کند. البته هیپنوتیزم به نوبه خودش در درمان واقعآ معجزه می کند البته اگر به زیبایی انجام شود و به درستی به کار گرفته شود. 

دختران و میل به زیبایی

وقتی در نشستها و مهمانی های زنانه دایما بحث از تناسب اندام، غذاهای پر کالری و کم کالری و یا فلان متخصص تغذیه خوب و یا رژیمهای غذایی می کنید فراموش نکنید که چشمان و گوشهایی تیز مراقب صحبتها و رفتارهای شما مادران است و این گوشها و چشمها تعلق ندارد مگر به دختران شما .....

وقتی سارا 14 ساله در برنامه تغذیه روزانه خود یک سیب را می گنجاند، مادرش خوشحال از این است که فرزندش به غذاهای سالم روی آورده است، اما وقتی از خود سارا سوال می کنی او به شما خواهد گفت که سیب را به این خاطر انتخاب کرده که نمی خواهد کیک و شیرینی بخورد چون او را چاق می کند و باعث اضافه وزن و بدشکلی اندام وی می گردد.  مادر سارا احتمالا از تبلیغات و تغییر نگرش نسل امروز شکایت دارد ولی اگر به رفتارهای خود این مادر هم توجه کنیم می بینیم خود وی نیز جلوی بچه ها بارها و بارها به چاق بودنش و اینکه باید خودش را لاغر کند اشاره کرده...... .

به طور قطع کنترل وزن برای سلامتی همه انسانها حیاتی و مهم است این مساله هم در جذابیت جسمانی تاثیر دارد و هم باعث افزایش کیفیت زندگی افراد می گردد. اما از طرف دیگر مشاهده می شود که اشتیاق مادران برای کاهش وزن می تواند تاثیر بزرگی را بر روی سلامت ذهن و جسم فرزندان در آینده به خصوص بر روی دخترها بگذارد. از طرف دیگر فشار همسالان، تصاویر رسانه ای، ارزشهای والدین و ... همه و همه بر روی تصاویر جسمانی که کودکان و به خصوص نوجوانان از خودشان دارند، تاثیر می گذارد.

امروزه نوجوانان ما از جانب تبلیغات، تغییر نگرشهایی که میان همسالان ایجاد شده، تصاویر مجلات و رسانه ها و ...  ساعت به ساعت و لحظه به لحظه مورد هجوم قرار می گیرند و بیشتر و بیشتر به این نتیجه می رسند که زیبا نیستند، اضافه وزن دارند، صورتشان زیاد جوش می زند، قدشان کوتاه است و یا خیلی بلند هستند و ....

حال اگر در این جو، مادری انتقاد گر وجود داشته باشد که دایما بر ظاهر فرزندش تاکید داشته باشد و از طرف دیگر همیشه نگران ظاهر و اضافه وزن خود باشد، وضعیت وخیم تر و بدتر می شود به خصوص که این مساله تاثیر چند برابری بر روحیه دختران که بر زیبایی ظاهر بسیار تاکید دارند، می گذارد. مطالعات متعدد در دانشگاه "کنیون" نشان داده است که حساسیت بچه ها به ظاهر فیزیکی شان از همان سالهای کودکی شروع می شود. مثلا دختران دبستانی که مادرانشان همیشه نگران افزایش وزن و نحوه کم کردن آن صحبت می کنند،  بیشتر به وزن و ظاهرشان حساسند. حتی دختران میزان اشتهایشان به غذا، تحت تاثیر نظر مادران است یعنی هر قدر مادر نسبت به مصرف انواع مواد غذایی علاقه نشان دهد، دخترش هم معمولا به همان اندازه از خوردن مواد غذایی لذت می برد.

در ادامه توصیه هایی به مادران ارایه می شود تا از طریق آن بتوانند تصایر مثبتی را در ذهن دخترشان ایجاد کنند:

* از ظاهر دخترتان انتقاد نکنید. دختران و به طور کلی نوجوانان به ظاهر و جسم خود بسیار حساس هستند آنها به کوچکترین نقص خود حساسند و حتی کوچکترین نقص و کمبودشان را بسیار بزرگ می بینند.

* تحریفات شناختی نوجوانتان را روشن کنید. برای نوجوانتان مشخص کنید که مدلهای مجلات، هنر پیشه های فیلمها، ماهواره و .. آنچه دیده می شوند نیستند. این تصاویر تا حد زیادی ساختگی بوده و نمایانگر ظاهر واقعی این افراد نیست.

* به عنوان مادر به تصویر بدنی که خودتان از جسم تان دارید توجه کنید. گاهی اوقات مادران خودشان دارای تصویر منفی از بدنشان بوده و ناخود آگاه پیامهای منفی را ارسال می کنند که بر ذهنیت دخترشان تاثیر می گذارد. اگر شما جز این دسته از مادران هستید که تصویر منفی از ظاهرتان دارید(البته بدون قصد و غرض خاص) بهتر است که در نظرات و افکار خود تجدید نظر کنید.

* تعریف تان از زیبایی را گسترش دهید. به طور واضح و باز با دخترتان در مورد تعریف زیبایی، سلامت جسمانی، جذابیت ظاهری و.. صحبت کنید. برایش مشخص کنید که میان بزک و آرایش و زیبایی واقعی فرسنگها اختلاف وجود دارد همچنین مساله زیبایی نسبی بوده و مقایسه بردار نیست لذا توصیه می شود که اصلا به آنها اجازه مقایسه کردن خود با دیگران را نداده و خودتان هم از این کار خودداری کنید.

*جنبه های مثبت ظاهر دخترتان را به وی گوشزد کنید. هر انسانی در ظاهر خود دارای امتیازات و زیبایی های خاص خود است لذا حتما این موارد را مورد توجه قرار داده و به دخترتان گوشزد کنید. برای مثال " رنگ چشمهایت واقعا منحصر به فرد است" و یا " چه قد رعنایی داری" و .... البته منظور ما اغراق و بیان غیر واقعی زیبایی ها نیست بلکه به نکات مثبت و واقعی وی اشاره کنید و اجازه دهید که او این نکات مثبت را بشنود.

دختران میزان اشتهایشان به غذا، تحت تاثیر نظر مادران است یعنی هر قدر مادر نسبت به مصرف انواع مواد غذایی علاقه نشان دهد، دخترش هم معمولا به همان اندازه از خوردن مواد غذایی لذت می برد.

*به دخترتان بیاموزید که نکات مثبت و منفی ظاهرش را توام با هم بپذیرد. به او اجازه ندهید که جلوی آینه ایستاده و خود را به باد انتقاد بگیرد. اگر می بینید که دایما از ظاهر خود اعلام نارضایتی کرده و خود را مورد سرزنش قرار می دهد جلوی انتقادش را گرفته و عبارات و صحبتهای وی را با جملاتی مثبت ادامه دهید مانند:

" از تناسب اندام خوبی برخوردارم و نسبت به همسالان خود کمبود یا اضافه وزن ندارم، پوستی روشن دارم و یا دندانهای ردیف و منظمی دارم و ...."

فراموش نکنید که وقتی شما به عنوان مادر خانواده درباره فیزیک ظاهر بدن تان اظهار نارضایتی می کنید و خودتان را چاق اطلاق می نمایید، درست غذا نمی خورید، مواد غذایی را مواد چاق کننده می نامید و ... اینها همه احساس بدی در دخترتان حتی در سنین بسیار بسیار پایین ایجاد کرده و زمینه این گونه رفتارها را در نوجوانی برایشان ایجاد می کند پس تغییر دیدگاه را از خودتان که مادر هستید شروع کنید.

 

گردآوری و تنظیم : 1 پارس

منبع : تبیان

دختران از قاعدگی می‌ترسند

دختر‌ها ممکن است چند سال قبل از قاعدگی منظم، دچار قاعدگی‌های نامنظم شوند که این اختلالات در دوره‌ قاعدگی ممکن است زمینه نگرانی‌هایی را ایجاد کند.

بلوغ به دوره‌ای می‌گویند که تغییرات بزرگ روحی و جسمی در فرد ایجاد می‌شود. در بریتانیا، دختران در سن ۱۰ سالگی وارد دوره بلوغ می‌شوند و متوسط سن اولین قاعدگی از ۹ الی ۱۲ سالگی و پس از آن است. دختر‌ها ممکن است چند سال قبل از قاعدگی منظم، دچار قاعدگی‌های نامنظم شوند که این اختلالات در دوره‌ قاعدگی ممکن است زمینه نگرانی‌هایی را ایجاد کند.

با دخترتان درباره اولین دوره عادت ماهانه‌اش صحبت کنید
دختر هفت ساله‌ای در مورد بلوغ از مادرش سوال می‌کند. مادر در پاسخ می‌گوید: «وقتی بزرگ شدی می‌فهمی.» اما این اصلا جواب قابل قبولی برای کودک نیست. آیا شما آمادگی صحبت‌کردن با دختران در مورد اولین دوره قاعدگی‌اش را دارید؟

اگرچه اولین قاعدگی در حدود ۱۲ سالگی روی می‌دهد اما برخی از دختران این دوره را زود‌تر تجربه می‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که اکثر دختران در سن ۹ تا ۱۰سالگی تغییراتی را در سینه‌های خود مشاهده می‌کنند. پس از آن اولین آثار قاعدگی ظاهر می‌شود. این زمان ممکن است دو سال طول بکشد.

دکتر کارن زاگر (Karen zager) از نیویورک می‌گوید: «اولین دوره قاعدگی، نقطه عطفی در رشد جسمی و روانی دختران است.» او معتقد است اطلاعات در مورد این دروه باید از سن مناسب و به روش‌های صحیح به نوجوان داده شود.

هفت نکته درباره نحوه صحبت‌کردن با یک دختر نوجوان درباره اولین دوره قاعدگی:
۱- از کودکی درباره قاعدگی با کودکتان صحبت کنید و آن را طبیعی جلوه دهید. در این صورت کودک آن را می‌پذیرد. می‌توانید به او بگویید که روزی بدن او رشد خواهد کرد و شبیه بدن مادرش خواهد شد و تغییراتی در بدن او ایجاد می‌شود.

۲- هرچه دخترتان بزرگ می‌شود به‌صورت جزئی‌تر به این موضوع بپردازید و در مورد چگونگی اولین قاعدگی و اینکه او قادر خواهد بود باردار شود برایش توضیح دهید.

۳- سوال‌ها را ساده پاسخ دهید. با توجه به سن کودک نیاز به توضیحات گسترده نیست؛ به عنوان مثال اگر دختر شما بسته نوار‌ بهداشتی شما را دید به او بگویید که مامان‌ها ماهی یک‌بار از این استفاده می‌کنند بدون اینکه ساعت‌ها درمورد تخمک‌گذاری و چرخه قاعدگی توضیح دهید.

۴- برای پاسخ‌دادن به سوال‌های کودکتان، زمان بگذارید؛ برای مثال اگر او از قاعدگی دختران پرسید یا از دختری در مورد اولین قاعدگی شنیده بود و از شما هم سوال‌هایی هم پرسید، از او سوال کنید که دقیقا چه چیزی‌هایی شنیده است. شما باید بدانید که او چه شنیده است و اطلاعات نادرست او را تصحیح کنید.

۵- از تجربه‌های خودتان برای شروع صحبت با او استفاده کنید. بگویید وقتی من در سن تو بودم واقعا در مورد اولین دوره قاعدگی نگران بودم و فکر می‌کردم صدمه خواهم دید. تو هم نگران این مسئله هستی؟

۶- ممکن است کودک پنج ساله شما سؤالی بپرسد که انتظارش را ندارید. به او نگویید "نمی‌دانم" بگویید "سوال خوبی پرسیدی. به آن فکر می‌کنم" و بعدا پاسخ کودک را بدهید تا فکر نکند که فراموش کرده‌اید.

۷- برای آگاه‌کردن فرزندتان فقط به دادن یک فیلم یا یک کتاب در مورد قاعدگی به آن‌ها اکتفا نکنید. کتاب و فیلم می‌‌تواند به روشن‌شدن بحث کمک کند اما به‌تنهایی کافی نیست و بحث و صحبت‌کردن در این مورد ضروری است.

دختر‌ها چه نکاتی را در مورد اولین قاعدگی می‌خواهند بدانند؟
- آیا اولین قاعدگی من در مدرسه خواهد بود؟ این ترس بسیاری از دختران است. با او در مورد کاری که در این شرایط باید انجام دهد، صحبت کنید؛ برای مثال، پیش معلم برود و از او کمک بخواهد.

- چگونه می‌توانم از نوار‌بهداشتی استفاده کنم؟ او را با این وسیله آشنا کنید و توضیح دهید که استفاده از آن تهدیدی برای او نیست و مشکلی برای او ایجاد نمی‌کند.

- آیا در طول این دوره، من عادی و نرمال هستم؟ به او اطمینان دهید که مسئله نگران‌کننده‌ای نیست و او می‌تواند به فعالیت‌های عادی خود بپردازد.

این اطلاعات به کودک و نوجوان شما کمک می‌کند تا اضطراب کمتری داشته باشد.
منبع: گروه غدد لیدز انگلستان

__________________
عضو تحریریه علمی ایران سلامت
اطلاعیه مدیریت سایت- دعوت به همکاری : سایت ایران سلامت , جهت تکمیل و توسعه بخش ها و فعالیت های مختلف ,از افراد علاقه مند دعوت به همکاری می نماید.
drsadjad[@]gmail.com

با دخترتان راجع به بلوغ جسمی صحبت کنید

بعضی از اتفاقات در زندگی بخودی خود غافلگیر کننده هستند، اما وقتی برای آنها آماده باشیم بهتر می توانیم بحران را کنترل کنیم. بی شک بزرگترین بحران برای یک دختر  دو دوازده ساله پریود شدن  آن هم بدون  دریافت آگاهی های لازم است.

هرچند بیشتر دخترها حدود دوازده سالگی برای اولین بار پریود می شوند، بعضی دخترها وقتی هشت سال دارند این مرحله را تجربه می کنند. به همین دلیل است که توضیح آنچه که بعد از پریود شدن برای دختران اتفاق می افتد بسیار مهم است. بهترین کار این است که زود و زیاد راجع به آن صحبت کنید. منتظر مهیا شدن شرایط برای یک سخنرانی بزرگ نباشید. با یک مقدمه کوچک صحبت را شروع کنید و طوری رفتار کنید که دخترتان بداند شما با صحبت در این مورد مشکلی ندارید.

درباره همه مشکلات بلوغ جسمانی با او صحبت کنید. بگذارید بداند که بدن افراد با هم تفاوت دارد و همه در یک سن پریود نمی شوند.

سعی کنید نقاط مثبت این قضیه را برایش روشن کنید. برایش توضیح دهید که پریود شدن بخش شگفت انگیزی از فرایند مادر شدن است و زنان بدون  گذراندن این مرحله نمی توانند بچه دار شوند.

یک کتاب در دسترس تان داشته باشید که اگر نتوانستید جواب همه سوالاتش را بدهید آن را به او معرفی بکنبد.

اگر دختر شما خیلی در جریان این موضوع نبود، در آغاز صحبت از او بپرسید که آیا چیزی درباره پریود می داند یا نه؟ و از او بخواهید سوالاتش را با شما در میان بگذارد.

هر وقت خواستید صحبت با دخترتان را به تعویق بیندازید، اولین روز پریودتان را بخاطر بیاورید. اگر شما هم از آن دسته دخترانی بوده اید که ناخوشایند ترین نوع ترس را در روز اول پریودتان تجربه کرده اید، راضی نمی شوید همان شرایط برای دخترتان هم تکرار شود.

ایدز، بیماری كه برای ایرانیان تبدیل به آتشفشان شد

طبق آمار رسمی هر ۶ ساعت یک نفر در کشور به ایدز مبتلا می‌شود. مدت هاست دیگر كارشناسان و مسوولان سكوت خود را شكسته و هشدارها را عیان كرده اند. حالا كه تعداد آلوده به ویروس ایدز در ایران از مرز صدهزارنفر گذشته است، مسوولان لب به سخن باز كرده اند. این در حالی است كه تا همین چندی پیش پزشكان و انجمن های پزشكی بارها و بارها از مسوولان خواستند كه اطلاع رسانی های لازم را انجام دهند. درست آن زمانی كه مبتلایان ایرانی بیشترازطریق تزریق مشترك آلوده می شدند و شاید می توانستیم با اطلاع رسانی به موقع جلوی رشد تصاعدی بیماری بگیریم. اما اكنون به گفته مسوولان موج سوم ابتلا طوفان خود را شروع كرده است.

اداره پیشگیری از ایدز وزارت بهداشت اعلام کرد: براساس آمار جمع‌آوری شده از دانشگاه‌های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تا تاریخ اول فروردین 90 در مجموع 22 هزار و 727 نفر مبتلا به ویروس HIV در کشور شناسایی شده‌اند.
بنابراین گزارش، 91.7 درصد از این افراد را مردان و 8.3 درصد آن را زنان تشکیل می‌دهند.این گزارش حاکیست تاکنون 4187 نفر مبتلا به ایدز شناسایی شده فوت کرده‌اند و 46.5 درصد از این مبتلایان در گروه سنی 25 تا 34 قرار داشته‌اند.

برپایه این گزارش، مهم‌ترین علل ابتلا به ایدز که از سال 65 به این سو ثبت شده وسایل مشترک در مصرف مواد مخدر 69.7 درصد، رابطه جنسی 9.8 درصد، دریافت خون و فرآورده‌های خونی 1.1 درصد و انتقال از مادر به کودک 0.8 درصد بوده است که راه انتقال در 18.6  درصد از این گروه نیز تاکنون نامشخص مانده است.

در ادامه این گزارش آمده است: در مقایسه این آمار با مواردی که ابتلای آنان به ایدز در سال 1389 گزارش شده است، اعتیاد تزریقی 66.2 درصد، برقراری روابط جنسی 20.8 درصد و انتقال از مادر مبتلا به کودک 2.7 درصد را تشکیل داده است.

بنابراین گزارش، در 10.3 درصد از موارد شناسایی شده در این سال راه انتقال نامشخص بوده و هیچ مورد جدید ابتلا از راه خون و فرآورده‌های خونی گزارش نشده است.

اما آنچه همه را نگران كرده است تغییر روش ابتلاست. چندی پیش رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت، خبر داده است که ارتباطات جنسی محافظت نشده، بر شمار بیماران ایدز در کشور افزوده و در این بین زنان اصلی‌ترین قربانیان این ویروس خطرناک به حساب می‌آیند. وی گفته است که این بیماری با الگوهای جدید انتقال می‌یابد. از این رو باید تدابیری اندیشیده شود تا از شدت گرفتن دوباره بیماری جلوگیری شود.

بر اساس اظهارات دکتر صداقت، موج سوم بیماری ایدز زنان آسیب‌پذیر، جوانان و حتی نوجوانان را تهدید می‌کند. مهم‌ترین دلیل شیوع آن ارتباطات جنسی است به ویژه در بین کسانی که مواد روان‌گردان مصرف می‌کنند. از این رو پیشگیری از وقوع موج سوم این بیماری یكی از اهداف پیش‌بینی شده در برنامه سوم كشوری ایدز است.

وزیر بهداشت نیز چندی پیش نسبت به افزایش 5 برابری شیوع ایدز درایران هشدار داد و مسائل مربوط به ارتباطات اخلاقی که منجر به بیماری ایدز می‌شوند را خطری جدی برای کشور دانست. دستجردی بیان داشت که اگر روند فعلی شیوع ادامه یابد، احتمالا آتشفشانی از ایدز خواهیم داشت.

تا همین چند ماه پیش هم وقتی درباره ایدز می نوشتیم از هشدار، زنگ خطر و تهدید ایدز حرف می زدیم ، اما با آمار یک به هزار مبتلایان به ایدز که از سوی رئیس مرکز مدیریت بیماری های وزارت بهداشت اعلام می شود به یقین چالش بزرگ و جدی وزارت بهداشت در آینده نزدیک همین مساله خواهد بود.

دکتر مینو محرز، رئیس انجمن علمی بیماری های عفونی و سرپرست مرکز تحقیقات ایدز در این باره می گوید: " آمار ایدز حتی زمانی که کمتر از این بود نیز تهدیدکننده بود و آمار جدید نیز نشان دهنده افزایش خطر آن است. وضعیت این بیماری خطرناک است و باید گفت ما تاکنون برای این بیماری چه کرده ایم ؟  مطمئن باشید این آمار تا چند وقت دیگر بیشتر و تکان دهنده تر می شود. در همه دنیا تنها راهی که برای مبارزه با این بیماری جواب داده ، آموزش همگانی در این خصوص بوده است؛ اما آیا ما آموزش همگانی و شفاف در این خصوص داشته ایم؟ چند درصد برنامه های رادیو و تلویزیون به این مساله پرداخته است؟ یا اصلا در رسانه ها از کاندوم حرف می زنند؟ "

آنچه نگرانی ها را بیشتر می كند آمارهای رسمی نیست آمارهای رسمی و ثبت شده وزارت بهداشت نشان می دهد که اکنون22 هزار و 727 نفر مبتلا به ایدز شناخته شده در کشور داریم در حالی که آمارهای تخمینی به گفته محمد مهدی گویا، رئیس مرکز مدیریت بیماری های وزارت بهداشت ، نشانگر وجود حدود 70هزار فرد مبتلا به ویروس ایدز در کشور است که با احتساب جمعیت 70میلیونی کشور می توان گفت ، به ازای هر هزار نفر یک نفر در کشور به ویروس ایدز (HIV) مبتلاست.

بر این اساس بیش از 50هزار نفر افراد مبتلا به HIVهنوز در کشور ناشناخته اند.این افراد شاید خود نیز هنوز به بیماری خود پی نبرده اند بنابراین می توانند مانند بمبی باشند كه عمل نكرده اند. اینان با همسران خود ارتباط می گیرند و....

دنیا توانست با آموزش و اطلاع رسانی درباره این بیماری كه همان استفاده زوجین از كاندوم بود رشد این بیماری را كنترل كند و بسیاری از كشورها رشد آن را منفی كنند .

خطر جدی است و تنها راه مقابله با بیماری پیشگیری و آگاهی است.