با توجه به واقعیت های جاری در مورد وابستگی دارویی و اعتیاد به مواد ، و همان طور که در شماره های قبلی اشاره شد ، به نظر می رسد دیگر نمی توان حدّ و مرز سنی برای ارائه ی خدمات بهداشتی ـ درمانی قائل شد و با انكار موضوع ، اشتباهات جبرانناپذیری را مرتكب می شویم . کنجکاوی کودکان در مورد فیلم ها و یا آدم هایی که در اطراف خودشان می بینند ، طبیعی و مقدمه ی پیشگیری از اعتیاد از طریق خانواده است. پژوهش ها بیانگر آن است که اگر کودکانمان در سنین پیش دبستانی هستند ، با توجه به اینكه در این سنین كودكان تحمل شنیدن صحبت طولانی مدت را ندارند، مداخلاتی به این شرح قابل اجراء است: اختصاص وقتی برای بازی به همراه كودك ؛ با کودکان خود بازی کنید و در حین بازی در مورد پیوستگی خانواده و بیان احساسات نسبت به هم با او صحبت کنید. به عبارتی تا می توانید او را تشویق به بیان احساساتش کنید ، حتی اگر خشم نسبت به شما است.
? تذكر این نكته كه در خانه هم مواد سمی یافت میشود؛ در حین صحبت و سئوالات کودک به او بگویید مواد اعتیادآور همچون مواد سمی که در خانه یافت می شوند خطرناک است و به همان صورت که ما از مصرف آنها پرهیز می کنیم ، باید از مصرف مواد خطرناک ناشناخته نیز پرهیز کنیم. توضیح عوارض داروها در صورتی كه به طور غلط یا بدون دلیل مصرف شوند؛ تا می توانید عوارض مواد را برای او توضیح دهید و در توضیح خود از مثال های ملموس برای کودک استفاده کنید. توضیح لزوم تغذیه ی مناسب كودكان و نام بردن چند غذای خوب؛ تغذیه ی مناسب با هدف سلامت و افزایش قدرت بدنی باید در اولویت های پرورشی باشد. بیان انتظار خود از رفتار كودك؛ با کودک خود خواسته ها و انتظارات خودتان را مطرح کنید . تشویق كودك برای اجرای قوانین و اصول تشویق؛ به همان نسبت که تخطی از انتظاراتمان را با تنبیه و یا محرومیت ( البته یادتان باشد تنبیه به معنای روان شناسی یادگیری نه به معنای عامیانه ی آن مثل کتک زدن و غیره) پاسخ می دهیم باید نسبت به تشویق توانمندی ها و ابرازگری های کودک حساس باشیم. استفاده از بازی برای مسأله گشائی؛ کودکان ما باید راه حل آموزی را از خانواده شروع کنند و این کار از طریق بازی و با بیان مثال هایی ساده می تواند انجام پذیرد. برای مثال از کودک بپرسیم که اگر اسباب بازی که مورد علاقه ی او است را یکی از کودکان همسایه یا فامیل خراب کند، ما باید چه کنیم؟ سپس انواع پاسخ های احتمالی به این مشکل را با کودک مرور کنیم و در مورد هر پاسخ احتمالی از او توضیح بخواهیم . این کار باعث می شود علاوه بر تمرین کنار آمدن با مشکلات ، خلاقیت کودک در مواجهه با موقعیت های مختلف برانگیخته شود. اجازه انتخاب به كودك از بین گزینهها؛ برای کودک حد و انتخاب ها را مشخص کنید و در آن حدود به او آزادی انتخاب دهید. این کار علاوه بر تشویق استقلال در عمل و فکر به او اعتماد به نفس و حس مشارکت می دهد
نقش والدین در عدم گرایش فرزندان به مواد مخدربا وجود آگاهی هایی که مدارس در خصوص مضر بودن مواد مخدر به کودکان ارائه میدهند، والدین می بایست در نظر داشته باشند که مهم ترین نقش را در بازداشتن فرزندان از اعتیاد به مواد مخدر بازی می کنند.
والدین از جمله مهمترین افرادی هستند که فرزندان
از روی آنها الگو برداری می نمایند. عقیده آنها در مورد مواد مخدر
مستقیماً بر روی فرزندان تاثیر می گذارد. کودکانی که تصمیم می گیرند هیچ
گاه در زندگی خود از مشروبات الکلی و یا مواد مخدر دیگر استفاده نکنند، این
کار را به دلیل سیستم ارزشی موجود در خانواده انجام می دهند. والدین وظیفه
دارند که به فرزندان خود توضیح دهند که چرا یک نوع کار خاصی را انجام می
دهند و انتخاب هایی که در حال حاضر در زندگی خود انجام می دهند چگونه
میتواند در آینده ی زندگی آنها تاثیر گذار واقع شود.
زمانی که صحبت از
مواد مخربی مانند الکل، تنباکو، و سایر مواد مخدر به میان می آید، فرزندان
باید به طور قطعی موضع شما را در برابر یک چنین مسائلی بدانند. اگر در
برخورد با این مسائل با قطعیت برخورد نکنید، آنها تمایل به استفاده از آن
را پیدا می کنند. به آنها بگویید که مصرف الکل، تنباکو و مواد مخدر برای
آنها ممنوع است و دلیلش هم این است که شما آنها را دوست می دارید و نمی
خواهید که کارهای نادرست انجام دهند. به او بگویید که این قانون را حتی اگر
به خانه دوستانش نیز بروند، باید رعایت کنند. آیا او به حرف هایتان گوش
خواهد داد؟ به احتمال زیاد این کار را انجام میدهد. تحقیقات حاکی از این
امر هستند که هنگامیکه کودک در معرض استفاده از مواد مخدر قرار می گیرد،
ابتدا از خود سوال میکند که: "اگر من این کار را انجام دهم، والدینم چه
فکری می کنند؟"
همچنین باید برای او عواقب عدم رعایت قوانین را نیز
توضیح دهید. به او دقیقاً بگویید که مجازاتش چه چیزی خواهد بود و چگونه
انجام خواهد شد.
در عین حال زمانیکه به قوانین احترام می گذارند، باید
تشویقشان کنید و خوشحالی خود را از این امر نشان دهید. به جای اینکه بر روی
اشتباهاتشان تمرکز کنید، کارهایی را که به درستی انجام داده اند را بزرگ
کرده و به خاطر انجام این امور از آنها قدردانی کنید.
● بطور موثر با فرزندان در مورد مواد مخدر صحبت کنید
در
دنیای پیچیده و شلوغ امروزی، کمتر اتفاق می افتد که والدین وقت لازم را
برای برقراری ارتباط با کودکان خود در زمینه مواد مخدر بدست آورند. باید
سعی کنید در برنامه های روزانه خود وقتی را به این موضوع اختصاص دهید که
تمام افراد خانواده در کنار هم جمع شده و یکدیگر را ملاقات کنند. سعی کنید
این کار را حداقل دو مرتبه در هفته انجام دهید، می توانید در طول این زمان
با آنها بازی کنید، آنها را به کتابخانه ببرید، و یا با هم به بستنی فروشی
بروید. این کار به شما کمک می کند تا افراد خانواده به یکدیگر نزدیک تر شده
و راحت تر بتوانند در مورد مسائل مختلف با هم صحبت کنند.
بد نیست هفته
ای یک مرتبه هم که شده جلسات مربوط به خانواده را برگزار کنید. در این
جلسات هر کس باید این موقعیت را داشته باشد که آزادانه و بدون وجود هیچ
گونه ترس و واهمه ای تمام نظرات و عقاید خود را بازگو کند. یک سری قواعد
کلی نیز در یک چنین جلساتی بیان می شود: همه افراد حق سخن گفتن دارند، در
حین زمانیکه یک نفر مشغول حرف زدن می باشد دیگران حق ندارند حرف او را قطع
کنند، همه باید به حرف های او گوش دهند و تنها انتقاد های سازنده و مثبت
پذیرفته خواهند شد. برای اینکه آنها را به این موضوع جذب کنید می توانید
قبل از شروع جلسه دور هم پیتزا میل کنید و یا آنها را در حین جلسه به سمت
اعمال کننده قوانین برگزینید.
یکی دیگر از روش هایی که با اتکا به آن می
توانید فرزند خود را از ابتلا به مواد مخدر بازدارید، استفاده بجا از
"لحظات عبرت آمیزی" است که همه روزه شاهد آن هستیم.
۱) اگر با
فرزندانتان از خیابان رد می شدید و عده ای از نوجوانان را در حال سیگار
کشیدن و یا مشروب خوردن دیدید، به او در مورد مضرات و جنبه های منفی سیگار و
الکل صحبت کنید.
۲) در کنار او به تماشای تلویزیون بنشینید و از او
بخواهید که نظرش را در مورد مسائل مختلفی که در تلویزیون تماشا می کند، به
شما بگوید.
۳) اگر در تلویزیون تبلیغی ضد استفاده از مواد مخدر مشاهده
کردید، می توانید از آن به عنوان مقدمه ای برای بازگشایی بحث در مورد مواد
مخدر استفاده کنید. از او بخواهید تا نظرش را در مورد آگهی تبلیغاتی با شما
در میان بگذارد.
۴) کارهایی که به طور روزانه انجام می دهید می تواند تاثیر بسزایی بر روی تغییر روند زندگی کودکان بگذارد.
۵) به حرف هایی که می زنند، خوب گوش دهید.
۶) زمانی که در حال صحبت کردن با شما هستند به صورتشان نگاه کرده و با آنها ارتباط چشمی برقرار کنید.
۷) مطلع باشید که روز خود را چگونه سپری کرده اند، در مدرسه چه اتفاقاتی برایشان افتاده و با دوستانشان به کجا رفته اند.
۸) در وقایع مهم زندگی با آنها شریک باشید: به تماشای مسابقات ورزشی، و نمایش های مدرسه ای شان بروید.
۹) با آنها بازی کنید.
۱۰) با آنها صحبت کنید.
۱۱) دوستانشان را بشناسید.
۱۲) بدانید که کجا هستند.
۱۳) برای رفتارهایشان توضیح موجه بخواهید.
۱۴) در رعایت انضباط و آموزش آنها کاملاً ثابت قدم باشید.
۱۵) به آنها روحیه داده و تشویقشان کنید.
۱۶) اجازه دهید که خودشان در تصمیم گیری های مهم زندگی شان نقش داشته باشند.
۱۷) از آنها نظر خواهی کنید.
۱۸) به آنها بگویید که برایتان مهم هستند.
۱۹) زمانی که از عهده انجام کاری بر آمدند، از آنها تشکر و قدردانی کنید.
۲۰) در مورد خطرات استفاده از مواد مخرب با آنها صحبت کنید.
دوستان
ویرایش و تلخیص:آکاایران
تقريبا همه پدر و مادرها ميدانند که فرزندان آنها براي مبتلا نشدن به بيماريهاي عفوني و خطرناک بايد واکسن بزنند. اما اکثر اين والدين نميدانند که اگر در سنين کودکي با فرزندان خود در مورد مواد مخدر صحبت کنند،..
کاري درست شبيه به واکسن زدن عليه اعتياد انجام دادهاند. کودکاني که پدر و مادرشان هيچوقت در مورد چنين مسايلي اطلاعات کافي به آنها نميدهند، در نوجواني دچار مشکلات بيشتري نسبت به بقيه خواهند شد. چنين نوجواناني در اولين برخوردها با مواد مخدر، ترديدها و سوالات بيشماري پيدا ميکنند اما چون قبلا چنين صحبتهايي بين آنها و والدينشان رد و بدل نشده باز هم نميتوانند خيلي راحت با والدين خود در اين مورد حرف بزنند. بنابراين اکثر اين نوجوانان جواب سوالات خود را جاي ديگري جستوجو ميکنند و ممکن است هر نوع جواب و نتيجهاي هم به دست آورند. اگر شما جزو والديني هستيد که قصد دارند فرزند خود را عليه اعتياد واکسينه کنند، بهتر است بدانيد روش صحبت کردن و نوع جملات براي همه سنين يکي نيست و اين روش بسته به سن فرزند شما فرق ميکند.
سنين پيش از دبستان
صحبت کردن هدفمند با کودکان زير 7 سال، ابتکار عمل فوقالعادهاي ميخواهد. هميشه بايد هوشيار باشيد و به محض اينکه زمينهاي ايجاد شد، نهايت استفاده را از آن ببريد. به عنوان نمونه وقتي فرزندتان مريض شده و قرص آنتيبيوتيک يا تببر به او ميدهيد يکي از بهترين موقعيتهاست. ميتوانيد براي فرزند خود توضيح دهيد که هر دارويي به دليل اثر خوب و مفيد آن ساخته شده ولي اگر از همين دارو در جايي نامناسب و به شکلي غيرطبيعي استفاده شود آثار وحشتناکي دارد. ذهن بچهها در اين سن آماده آموختن و به خاطر سپردن است. حتي ميتوانيد با الهام گرفتن از شخصيتهاي کارتوني معروف اين بحثها را آغاز کنيد. مثلا وقتي در يک کارتون کسي سيگار ميکشد رشتهکلام را به دست بگيريد و در مورد اينکه سيگار و موادمخدر، انسان را زشت و بيمار ميکند، صحبت کنيد. البته چند نکته مهم را هميشه به خاطر داشته باشيد؛ اول اينکه با لحني ملايم حرف بزنيد و کلماتي به کار ببريد که کودک معني آنها را بفهمد. علاوه بر آن هميشه آثار منفي مواد مخدر را خيلي واضح و کامل براي فرزند خود توضيح دهيد. مثلا امکان بروز افسردگي يا توهم، احتمال مرگ به دليل مصرف غيرقابل کنترل مواد يا بروز انواع مشکلات جسمي و خانوادگي. يادتان باشد همه اين حقايق را بگوييد ولي به زبان بچهها.
8 تا 12 سالگي
اگر فرزندي در اين گروه سني داريد، ميتوانيد هر بار پس از توضيحات خود، نظر او را هم در اين مورد بپرسيد. البته وقتي جواب او را شنيديد نبايد فورا شروع به قضاوت کنيد. چون اين کار شما باعث ميشود فرزندتان در نوبتهاي بعدي نظر اصلي خود را مخفي کند و آنچه شما دوست داريد، بشنويد را بگويد. بچهها در اين سن و سال هنوز تمايل دارند مسايل کوچک و بزرگ زندگي خود را با والدينشان در ميان بگذارند. پس شما هم بايد طوري برخورد کنيد که در اين رابطه باز بماند. يعني هميشه شنونده خوبي باشيد تا چنين صحبتهايي در آينده هم بين شما و فرزندتان وجود داشته باشد. موضوعاتي مثل خبر دوپينگ در يک ورزشکار حرفهاي، نقطه خوبي براي شروع يک مکالمه هدفدار با کودکي در اين سن و سال است. وقتي در چنين بحثهايي نظر فرزند خود را ميپرسيد ممکن است در آن لحظه هيچ جوابي از او نشنويد اما مطمئن باشيد اين فکر در ذهن کودک شما باقي ميماند و خودش دوباره اين موضوع را پيش خواهد کشيد.
13 تا 17 سالگي
بيشتر بچهها در اين سن دوست دارند، بدانند کدام يک از همکلاسيهايشان سيگار ميکشند يا احيانا از موادمخدر استفاده ميکنند. حتي سعي ميکنند دوستاني پيدا کنند که موتورسواري يا رانندگي بلدند. اگر اهل حرف زدن با فرزند خود باشيد، حتي در اين سن هم آنها تمايل دارند احساسات خود را با شما در ميان بگذارند. وقتي اين فرصت دست داد و مثلا فرزندتان از علاقهاش به رانندگي گفت لازم نيست يک شنونده خنثي باشيد. درواقع بهتر است در چنين موقعيتي تمام خطرهاي رانندگي با سرعت زياد، بدون دقت و حتي رانندگي پس از مصرف مواد را کاملا براي او توضيح دهيد. حتي خطر جريمه شدن، زندان رفتن، نقص عضو و احتمال کشتن افراد ديگر را هم شرح دهيد. اگر فرزندتان به سن قانوني رسيد و خواست شروع به رانندگي کند، از همان ابتدا قوانيني براي او بگذاريد. مثل اينکه چند روز در هفته يا چه ساعتهايي در روز ميتواند رانندگي کند. يا اينکه اجازه دارد تا چه مسافتي از منزل ماشين ببرد. به او بگوييد که اگر خودش يا دوستانش در ماشين سيگار بکشند حداقل تا 6 ماه آينده، ديگر ماشين را در اختيار او نميگذاريد. به جز اين مورد، در سنين نوجواني مساله ديگري هم وجود دارد که ممکن است زمينه مصرف موادمخدر را در فرد ايجاد کند. اين مساله مهم و اجتنابناپذير ميهمانيهايي است که فرزندتان به آنها ميرود.
وقتي فرزندتان کمتر از 17، 18 سال دارد بايد به او بگوييد که پس از ميهماني خودتان دنبال او خواهيد رفت. يعني اجازه ندهيد افراد ديگر او را برسانند يا شب را همان جا بماند. البته نبايد نوجوان خود را در محدوديت بيش از حد قرار دهيد. يعني اگر مثلا ميهماني تا 2 شب ادامه دارد و همکلاسيهاي ديگر هم آنجا هستند شما هم بايد تا همان ساعت بيدار بمانيد و به دنبال او برويد. اين کار در عمل واقعا کار سختي است اما يادتان باشد که هيچ نتيجه خوبي بدون زحمت به دست نميآيد. اگر ميخواهيد پدر و مادر خوبي باشيد و فرزند سالمي پرورش دهيد، تحمل بعضي سختيها اجتنابناپذير است. در ضمن به ياد داشته باشيد بچههايي که دوستان سيگاري يا معتاد دارند بيش از بقيه در خطر معتاد شدن هستند. پس سعي کنيد دوستان فرزندتان را بشناسيد و حتي با خانوادههاي آنها هم آشنا شويد. حتي بهتر است در فعاليتهاي فوقبرنامهاي که مدرسه فرزندتان ترتيب ميدهد هم شرکت کنيد تا بتوانيد هرچه بيشتر محيط پيرامون او را ارزيابي کنيد. :
مترجم: دکتر ريحانه مرتضيزاده
منبع متن اصلی: Healthkid
برداشت شده از هفته نامه سلامت